O NAS

Zespół nasz składa się z pasjonatów i miłośników folkloru, osób głęboko zafascynowanych tradycyjną kulturą Słowian w całej jej rozciągłości geograficznej i historycznej.

Podejmujemy próbę podtrzymywania i rekonstruowania tradycji poprzez organizowanie obrzędów, potańcówek, warsztatów, wykładów, spotkań. W wielu z nich wspiera nas znany i zasłużony dla ruchu odtwórczego Sławomir Uta, reprezentujący projekt Słowiański Mit (https://www.facebook.com/slowianskimit). Współpracujemy również z założoną przez Marlenę „Żywię” Królik Fundacją Korowód https://www.youtube.com/@FundacjaKorowod).

W swej dotychczasowej działalności występowaliśmy w Polsce i zagranicą, współtworząc takie wydarzenia jak „Świętokrzyska Noc Kupały” w Ostrowcu Świętokrzyskim, „Wianki” w Grodzisku Owidz, Festiwal „Dźwięki Północy”, Festiwal Mitologii Słowiańskiej, Festiwal Słowian i Wikingów w Wolinie, Festyn Archeologiczny w Biskupinie, Jarmark Kaszubski w Kaszubskim Parku Etnograficznym im. Teodory i Izydora Gulgowskich we Wdzydzach, Dziady w Gieczu; festiwal Mėnuo Juodaragis na Litwie. W roku 2024 odbyliśmy trasę po Indiach, gdzie z pieśniami i opowieściami o słowiańskich tradycjach wystąpiliśmy w miastach Mathura, Varanasi i Haridwar.

Jak to się zaczęło?
Zimą roku 2022 po udanym kolędowaniu w Muzeum Mitologii Słowiańskiej w gronie grupy kilku przyjaciół zaistniał pomysł nagrania płyty, która stanowiłaby próbę oddania kawałka tradycyjnej obrzędowości zimowej, w szczególności zaś jej najbardziej fundamentalnego sensu jakim są pieśni. Tak oto, po kilku miesiącach przygotowań oraz – zaistniałych jeszcze przed sformowaniem projektu kilku latach badań – zebraliśmy się wiosną tegoż roku w gościnnych progach wspomnianego Muzeum, gdzie nagranych zostało 19 tradycyjnych, lubelskich pieśni i powinszowań znanych z obszernej dokumentacji etnograficznej (znanej nam głównie dzięki tomom „Kolędowanie na Lubelszczyźnie” oraz tomie „Lubelskie” serii „Polska pieśń i muzyka ludowa. Źródła i materiały” – oba współredagowane przez profesora Jerzego Bartmińskiego). Odnosząc się do pasjonujących nas słowiańskich korzeni ludowej obrzędowości, skupiliśmy się na opisywanych przez wielu badaczy solarnych treściach, które unaoczniają dawne kolędy oraz tytułowej frazie „Bóg się szerzy”, o której wspomniany profesor Bartmiński pisał niejednokrotnie, iż stanowi unikatowy w polskich pieśniach obrzędowych ślad archaicznego, przedchrześcijańskiego, słowiańskiego w swej istocie pojmowania Boga. Tak oto powstała nasza pierwsza płyta, której podstawowym celem było możliwie głębokie wejście w archaiczną technikę wykonawczą pieśni i próba oddania tego, jak brzmieć mogło wykonywanie pieśni w ich oryginalnym kontekście obrzędowym, nie zaś koncertowym lub pokazowym. O szczegółach projektu przeczytać można tutaj.

Nagrawszy płytę należało zaś poddać pod rozwagę pytanie – pod jakim tytułem, imieniem (a to dla Słowian sprawa niebagatelna!) wypuścimy ją w świat. Nazwaliśmy się ostatecznie Dunajowi, co rozumieć można co najmniej w dwójnasób: „ludzie Dunaju” oraz „dla Dunaju”, przy czym Dunaj – zgodnie z zamysłem ludowych pieśni i słowiańskiej mitologii – nie jest bynajmniej odniesieniem do nazwy geograficznej, lecz szerszym i głębszym pojęciem mówiącym o mitycznej rzece bogów, ludzi i przodków (o czym piszemy zresztą nieco tutaj, w zakładce „Wiedza”).