Z początkiem roku 2024 dopełniliśmy słów Zoriana Dołęgi Chodakowskiego, który w dziele „O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem” napisał, że ten, kto szuka żywych źródeł słowiańskiego dziedzictwa – winien udać się nad Ganges. Tak też zrobiliśmy i my. Dzięki nieocenionej pomocy przyjaciół (w szczególności myśli swe kierujemy do Aruna Kumar Sharma z Bharat Sanskarti oraz Surendry Mathur) wzięliśmy udział w trzech spotkaniach w świętych dla Indii miastach Mathura, Waranasi i Haridwar. Tam śpiewaliśmy nasze pieśni, opowiadaliśmy o słowiańskiej tradycji, ale przede wszystkim – wsłuchiwaliśmy się w pieśń Świętej Ziemi Bharat, kwiatami darząc jej Matce, słowem dziękując za wspólny czas. Koło Czasu mknie zaś dalej, a my – ze Słońcem, Miesiącem i Gwiazdkami – wraz z nim.
